Αγαπητέ φίλε Παναγιωτή Κουρουπλή,
Επίτρεψε μου να σε αποκαλώ φίλο γιατί το θεωρώ ύψιστη τιμή για μένα.
Αποκαλύπτομαι στο μεγαλείο σου, τη λεβεντιά σου, την παλικαριά σου και τον πατριωτισμό σου.
Απέδειξες ότι η πολυτιμότερη αίσθηση στον άνθρωπο είναι η ανθρωπιά.
Σε θαύμασα την στιγμή που μόλις είχες ψηφίσει. Καθόσουν στα έδρανα της βουλής, αγέρωχος και λεβέντης. Μόνο που εκείνη τη στιγμή, πρέπει να ξέρεις, είχες στο πλευρό σου 10 εκατομμύρια Έλληνες που σε παρότρυναν να τραβήξεις μπροστά, να συνεχίσεις τον αγώνα σου.
Μόνοι τους ήταν οι 155 επαγγελματίες χειροκροτητές, χαρούμενοι και γελαστοί μιας και είχαν καταφέρει να βάλουν ταφόπλακα στο μέλλον των συμπολιτών τους. Για τους εαυτούς τους, όμως, κατάφεραν να κρατήσουν τις πολυπόθητες και πανάκριβες καρέκλες τους.
Κλείνοντας θα ήθελα να πω δύο λόγια και για το κόμμα μας, το οποίο υπηρετήσαμε με τιμιότητα, εργατικότητα και αξιοπρέπεια από την ίδρυση του.
Δυστυχώς για μία ακόμη φορά τα τελευταία χρόνια, αποδείχτηκε ότι η τσίπα είναι λέξη άγνωστη για τα κορυφαία στελέχη του και την πλειοψηφία των βουλευτών του καθώς και ότι τους διακρίνει έντονα έλλειψη ευφυΐας.
Γιατί εσένα, ένας πραγματικός ηγέτης έπρεπε να σε στηρίξει και να σε τιμήσει, γιατί αποτελείς ίσως τον μοναδικό υγιή ιστό που απομένει και μπορεί να ξανασηκώσει τη σημαία του στο ήδη υπό κατάρρευση κάστρο του.
Βέβαια με αυτή διαγραφή σε τίμησαν, γιατί επιτέλους διαχωρίστηκες από το δικό τους ΠΑΣΟΚ, το ΠΑΣΟΚ των 155 και όχι των αγνών ψηφοφόρων του.
Πρόσεχε τον εαυτό σου κα την οικογένεια σου. Να ξέρεις ότι ο Θεός της Ελλάδας θα σε προστατεύει.
Με σεβασμό και πολύ αγάπη,
Γιάννης Ζακυνθινός
Ληξούρι
Κεφαλονιά
