'Μακριά από εμάς κι όπου να ναι”.
¨Ετσι συμπεριφερόμαστε ως άτομα και ως κοινωνία.
Μακριά από υποχρεώσεις και ευθύνες, μακριά από κάθε έννοια συλλογικότητας-ακόμη χειρότερα από την απλή, κοινή λογική.
Ναι, δεν είναι όλοι έτσι, αλλά δεν είναι λίγοι. Και είναι παντού.
“Μακριά από εμάς κι όπου να ναι”. Μόνο που αυτό το “όπου” κοντεύει πια να είναι παντού,
αν κρίνουμε από αυτό το απέραντο φρενοκομείο γύρω μας.
Δεν ξέρω πότε θα αδειάσουμε και το τελευταίο άχρηστο πράγμα στον κάδο ανακύκλωσης,
και μαζί μ αυτό και όλους τους φορώντες τον κορακί πολιτικό τίβενο., αλλά σίγουρα ,“αυτόν τον κόσμο τον καλό -τον χιλιομπαλωμένο-άλλοι τον καρτεράνε”.
Ποιοί είναι αυτοί;
Είναι οι νέοι, οι ικανοί να εξολοθρεύσουν και το πιο καλοκουρδισμένο σύστημα αδράνειας, οκνηρίας και κουτέ πολιτικέ, θα ξέρουν και πολιτική, θα έχουν πιο ευθυτενή πατριωτική κορμοστασιά και καθόλου υπομονή με το παρελθόν.
Ο κώδικας καλής συμπεριφοράς επιβάλλει να καληωρίσουμε την νέα “διαμεσολαβητική” κυβέρνηση υπό τον κ. Παπαδήμο.
Να πλεύσουν στον αφρό στης θάλασσας λοιπόν, αν και έχω την αίσθηση ότι κάποιοι θα καταδυθούν πολλές φορές στον πάτο της.
Καλορίζικος κ. Αλιβιζάτε και πάνω απ όλα πατριώτης στην σύντομη αυτή θητεία σας, η οποία επιβεβαιώνει την ισχύ σας στο κόμμα της ΝΔ (και θα αποτελέσει και τη αφορμή να κακοφορμίσουν και πάλι τα συναισθήματα κάποιων εναντίον σας).
¨Οσο για την “χοροεσπερίδα” των υποψηφιοτήτων που κάποιοι άρχισαν από νωρίς τοπικά, ρίχνοντας τα πρώτα πυροτέχνημα,”it s actually over”
Επιτρέψτε μου να αφήσω για λίγο πίσω-και ποιός δεν τους έχει ξεπεράσει αλήθεια-αυτούς που αποκωδικοποιούν τις χρηματοοικονομικές καταστάσεις με αλγοριθμικη δεινότητα και να επιστρέψω στην εποχή της αγάπης, της αλληλεγγύης και της ζωής.
Γιατί ζωή είναι αυτά που ζεί κανείς και όλα αυτά που θυμάται για να τα διηγείται..
Το καλοκαίρι του 2010 ένας Ιταλός, επισκέφθηκε τα Καρδακάτα της Θηνιάς, έψαχνε για ένα συγκεκριμένο σημείο ρώτησε τους κατοίκους, συνάντησε τον κ. Νικόλα Ματιάτο ο οποίος του υπέδειξε τον χώρο (στο ιατρείο το παλιό) όπου εκτελέστηκαν κάποιοι Ιταλοί το 1943 από Γερμανικό απόσπασμα.
¨Έδειχνε να ψάχνει κάτι να δεί που δεν έβλεπε.
Το φωτεινό καλοκαίρι ,δύο ταξί έφτασαν στο χωριό.
Αυτή την φορά ο συγκεκριμένος Ιταλός, συνόδευε έναν υπερήλικα, τον παππού του, τον κ. Μάρκο Μπόττι.
Ο 93άχρονος Μάρκο Μπόττι, κουβαλώντας το δισάκι με τις μνήμες του, δεν κατάφερε να συγκρατήσει τα δάκρυα του αναγνωρίζοντας το σημείο εκτέλεσης /τουφεκισμού της ομάδας που ήταν ενταγμένος του 1ου λόχου του 17ου πεζικού Συντάγματος Διοίκησης Μεραρχίας Acgui που έλαβε χώρα την 21η Σεπτεμβρίου του 1943 .
Έσκυψαν και φίλησαν το σημείο.
Τους αφηγήθηκε πως διεσώθη.
Με την ριπή που δέχθηκε στον ώμο, έπεσε πίσω σε ένα βράχο, έμεινε ακίνητος ώσπου έφυγε το Γερμανικό απόσπασμα και οι κάτοικοι των Καρδακάτων αφού τον περιέθαλψαν, στην συνέχεια τον φυγάδευσαν .
Είχε ξαναεπισκεφθεί τα Καρδακάτα με αφορμή την επίσκεψη του τ.Πρέδρου της Ιταλικής Δημοκρατίας Μπερτίνι.
(Στην τότε επίσκεψη του Μπερτίνι έγινε και κάποια δωρεά στο Νοσοκομείο Αργοστολίου;).
Ένα σημαντικό αρχείο που υπήρχε στο χωριό βρίσκεται στα χέρια ποιών;
Παλιές Νομαρχίες(όπως μου εκμυστηρεύθηκαν) πήραν όλα τα ιστορικά ντοκουμέντα που πρόθυμα οι Καρδακάδες τους έδωσαν ,για να τα καταγράψουν και τώρα αγνοείται η τύχη τους από τους κατοίκους του χωριού ,κάποια χορηγία για την κατασκευή μνημείου φαινόταν επίσης ότι είχε γίνει- γι αυτό και ο εγγονός Μπότι έψαχνε κάτι στην επίσκεψη του το 2010 όπως και ο ίδιος. ο Μάρκο Μπόττι. Έφυγε πικραμένος γιατί δεν βρήκε αυτό που περίμενε να δεί.
Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός, ότι φθάνοντας με το ιταλικό πλοίο στο Αργοστόλι, επισκέφθηκε το γραφείο τουρισμού (ΕΟΤ)δίπλα στο κεντρικό Λιμεναρχείο Αργοστολίου και έτυχε πλήρους αδιαφορίας.
Μακριά από ευθύνες και υποχρεώσεις θα στέκουν πάντα κάποιοι.
¨Ένας ταξιτζής από διπλανό χωριό έτυχε να βρεθεί εκεί, άκουσε την λέξη Καρδακάτα και τον πήγε στο χωριό.
Έδωσε στους κατοίκους την πλακέτα που βλέπετε στην οποία αναφαίρετε:
Διοικητής/Αρχηγός
πρώην Δήμαρχος του Αλμπαρέτο Ιταλίας Μπόττι Μάρκο.
Γεννηθείς την 01-06-1918 στο Μπόργκο Βαλ Ντι Τάρο κάτοικος της Γκότρα του Αλμπαρέτο
Σύνταγμα 17ο Πεζικού 1ος Λόχος Μάχης
Διοίκηση Μεραρχιας Acgui
Επέστρεψε σήμερα την 07-09-2010 για να επισκεφθεί τον τόπο που διασώζεται από την εκτέλεση/τουφεκισμό που έλαβε χώρα την 21η Σεπτεμβρίου 1943 πλησίον των Καρδακάτων.
Επιθυμεί να καταθέσει αυτή την πλακέτα σε μνήμη όλων των πεσόντων και ως μία ευχαριστία στον πληθυσμό αυτού του νησιού για την βοήθεια που τους παρείχαν.
Κεφαλονιά 2010
Στην φωτογραφία ο Μπόττι Μάρκο, είναι ο ξαπλωμένος στο έδαφος, ο μόνος επιζών από τους Ιταλούς στρατιώτες που εικονίζονται.
Οι κάτοικοι των Καρδακάτων ,την πλακέτα, την φωτογραφία, ένα αρχείο που έχει στην κατοχή του κάποιος συντοπίτης τους, τα φιλάνε πλέον σαν κόρη οφθαλμού ευελπιστώντας κάποια στιγμή το παλιό σχολείο να το μετατρέψουν σε πολιτιστικό κέντρο και να στεγάσουν εκεί την δική τους ιστορία.
Η κιθάρα της παρέας του Μπόττι Μάρκο ,που λίγο πριν την εκτέλεσης τους συνέθετε το τραγούδι της καρδιάς τους, ξαναβρήκε την θέση της στο χώρο που σίγησε.
Σε μια φωτογραφία που απεικονίζει την ζωή όπως κάποιοι εκεί στα Καρδακάτα την θυμούνται για να την διηγούνται.
Ελευθερία Κουλουριώτου Δημοσιογραφος ΕΡΑ-Κ
