“Δεν θα ντροπιάσω τα ιερά όπλα και θα αμυνθώ για τα ιερά και τα όσια και μόνος μου και μαζί με άλλους και την πατρίδα μου, δεν θα παραδώσω μικρότερη, αλλά μεγαλύτερη και ισχυρότερη απ΄όση την παρέλαβα”.
Επαναλαμβάνομαι ίσως, όμως πολλά λέγονται για τους νέους τον τελευταίο καιρό.
”Οι νέοι είναι οργισμένοι .Η νεολαία αντιστέκεται και αντιδρά. Οι 15χρονοι δεν ξέρουν τι θέλουν .Δεν έχουν όραμα”.
Μιλούν για τους νέους οι μπαμπάδες τους-στην καλύτερη περίπτωση-,οι πολιτικοί, οι στατιστικολόγοι.
Μιλούν εξ ονόματος τους και τους αναλύουν, τους κρίνουν σαν να μην είναι εκείνοι η γενεσιουργός αιτία αυτού του “κοινωνικού φαινόμενου”.
¨Όμως για τους νέους οι περισσότεροι έχουνε γίνει ήδη παρελθόν πριν καν να γίνουν το παρόν τους.
Οι νέοι αναζητούν την φωνή τους (προσωπική, πολιτική, κοινωνική) και χαράσσουν τον δικό τους δρόμο.
Αποδεικνύονται πιο δημιουργικοί, δυναμιτίζουν τις ξεπερασμένες πρακτικές ,απορρίπτουν τα ξεπερασμένα μυαλά ,βρίσκουν τρόπους να προχωρούν μπροστά, αποδεικνύοντας ότι δεν είναι ούτε μισοάντρες,, ούτε μισογυναίκες ,ούτε μισοπαίδια, ούτε μισοκόριτσα.
Τον δικό τους δρόμο ακολούθησαν οι Μαθητές του Λυκείου Ληξουρίου στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου, αποδεικνύοντας ότι είναι ξεχωριστοί, ότι βυθίζονται στα μυστικά της ζωής πιο βαθιά από ότι βυθίζονται οι “μεγάλοι”.
Τα νέα παιδιά έχουν έναν ιδιαίτερο τρόπο να βλέπουν, να σκέφτονται, να αισθάνονται και αυτός ο τρόπος τους, είναι δικός τους..
¨Έστριψαν ένα στενό πριν ,περπάτησαν σε έναν δρόμο παράλληλο προς την εξουσία-και οι παράλληλοι δρόμοι δεν συναντώνται ποτέ-και γύρισαν την πλάτη στους “θρόνους”.
Μεγάλωσαν, ομόρφυνα ,ενηλικιώθηκαν ,σε μια τρυφερή ηλικία που αναζητά το πρώτο φιλί, την πρώτη έκρηξη, την πρώτη επιθυμία, το πρώτο λάθος, το πρώτο ξενύχτι ,το πρώτο πάρτι, την πρώτη επανάσταση, το πρώτο μεθύσι ,τον πρώτο έρωτα ,το πρώτο αντίο, την πρώτη ταύτιση ,την πρώτη διαφωνία, την πρώτη “υπέρβαση”,το πρώτο ταξίδι ,την πρώτη πρόκληση, τον πρώτο χωρισμό ,το πρώτο “είδωλο”, την πρώτη “αξία”, την πρώτη απόρριψη, την πρώτη “μανία”, τον πρώτο κανόνα, το πρώτο όνειρο, την πρώτη συγνώμη.
¨Ολα ήταν εκείνη την στιγμή αυτά τα παιδιά.
Σε πλήρη ομολογία.
Δεν προσπάθησαν να κρυφτούν πίσω από παραμύθια.
Με θάρρος έβαλαν τα πράγματα στην σειρά τους, γιατί αρνούνται να αφήσουν να γίνει το πρώτο τελευταίο.
Κι εσύ γιέ μου ,δεν ζητώ να μάθω τι χαρά μοιράστηκες με τους συμμαθητές σου, αλλά τις σκέψεις που είχες ,αν ανακάλυψες το απόλυτο της διάρκειας αυτής της στιγμής ,της ώρας, του χρόνου.
Είναι και δικός σου χρόνος, να τον ζήσεις, να τον χαρείς, μην του κρυφτείς,
Ο χρόνος θυμάται, δεν ξεχνάει ,τα γράφει όλα με μπλε μελάνι σε άσπρα βότσαλα αυτά που έχει ανάγκη η θάλασσα της καρδιάς μας για να τα φυλάξει , να τα κάνει ιστορίες και καράβια και
να τα ταξιδέψει...
Σ ακολουθώ,
σαν διφραγκάκι τόσο δα μικρό
στην τσέπη σου κυλάω...
Μπερδεύω τις αισθήσεις μου, οι αποστάσεις ανάμεσα στο “εδώ” και το “αλλού” μικραίνουν, αλλά .
να μαι λοιπόν πάλι πίσω, για να συνεχίσω να συμμετέχω σε ένα σωρό “άθλιες παραστάσεις”
“Τι φταίω εγώ αν μου δίνουν φτερά οι Θεοί και νύχια οι άνθρωποι;”
Τα κοράκια βγάζουν τα μάτια των νεκρών, που είναι πια άχρηστα.
Τα κοράκια των” αναρτήσεων” και κάποιων ΜΜΕ επιχειρούν να ξεματιάσουν όποιον τους υποδεικνύουν, η όποιον δεν στάζει “δροσούλα¨ στο ποτήρι τους.
Και τι δεν ειπώθηκε μεθεόρτια της 25ης Μαρτίου.
Συμβάλατε ναι, αλλά για την ενημέρωση σας, ο κ. Αλιβιζάτος, από το Σάββατο 24 Μαρτίου το μεσημέρι στην ΕΡΑΚ δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να μην ανέβει στην εξέδρα, από το Σάββατο το βράδυ επίσης, γνώριζε ότι το “Κίνημα Πολιτών-Θ. Γαλιατσάτου- θα έκανε παράσταση διαμαρτυρίας, το χειρίστηκε λοιπόν ορθά το θέμα κοκ.
Τώρα για ποιούς , η ποιόν ήταν το χειροκρότημα, οι απόψεις διίστανται και εγώ απέχω.
Μετά από όλα αυτά τα πολύ πολύ σημαντικά και μεμπτά ,σκέφτηκα να διαδηλώσω με πλακάτ που θα αναγράφουν: “ΔΩΣΤΕ ΣΤΟΝ ΛΑΟ ΤΑ PRANDA (ΠΡΑΝΤΑ)”!!!
Αφήστε που την κατέστησαν και υποψήφια της Ντόρας, κάποιοι μαέστροι που προχωρούν ακροποδητί
για να πετύχουν τον σκοπό τους...
Η κιτρινίλα τελικά, μοιάζει με την πείνα, δεν υπακούει σε κανένα νόμο ,παρά μόνο στις ορέξεις της.
Ναι ,εάν δεν το έχετε καταλάβει, ξεκίνησε η Αχαρακτήριστη προεκλογική περίοδος, η περίοδος που Περίμενε να της βγεί το Ονομα, η η προεκλογική περίοδος που θα τα Δούμε Ολα και σπιθοβολούν περισσότερο από ποτέ κάποια μοναδικά πολιτικά αστέρια.
Ας μην λησμονούν αυτά τα μοναδικά πολιτικά αστέρια, που μπορεί να καταλήξουν διάττοντες αστέρες, ότι ο δούλος έχει μονάχα ένα κύριο ενώ ο φιλόδοξος έχει τόσους, όσους χρειάζεται να τον βοηθήσουν για να πετύχει τον σκοπό του.
Η “στρατιά ”, έκανε απόβαση στην Ρηγίλλης -που η ουρά είναι μεγάλη -( πίσω έχει η αχλάδα την ουρά),βλέπετε το διακύβευα της επιλογής είναι διπλό.
Ενισχύεται το κίνημα εναντίον της ΝΟΔΕ , ισχυροποιείται ο “Ηγέτης” (από την μια η Ντόρα, από την άλλη ο Αντώνης,, πόσους θα στηρίξει τελικά; Έχω έναν προβληματισμό) και περνάει και ο δικός τους άνθρωπος.
¨Όμως ,
η χαρά έχει τους φίλους της κι η θλίψη θρηνεί μονάχη
μα αν δεν έχει μετόχους η χαρά σα φλόγα θε να σβήσει...
Η ΔΗΜΑΡ κινήθηκε με ταχύτατες και υγιείς διαδικασίες , από καιρό και πρώτοι ανακοινώθηκαν τοπικά οι υποψήφιοι, Κώστας Παπαδάτος (με τις απίστευτα προεκλογικά κάλαντα του), Μάκης Καππάτος (φωτιά και λάβρα), Σοφία Αράβου-Παπαδάτου, σε λίγο εγκαινιάζουν και το εκλογικό τους κέντρο στο Λιθόστρωτο.
Στο ΠΑΣΟΚ, δίνονται κατευθυντήριες οδηγίες, -έχουν πολλές δουλειές-
στα υπόλοιπα κόμματα, μεγάλη η κινητικότητα, άλλοι διανύουν την χρονιά της Γενετικής, άλλοι την Οικολογική , άλλοι την βαρελάδικη, τόση λαγγεμένη Ανατολή που ήταν κρυμμένη τόσα χρόνια;
Μήν παραλείψετε να προμηθευτείτε το περιοδικό του Επιμελητηρίου-ΕΒΕΚΙ, ΕΠΑΝΑΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ,θα ενημερωθείτε μέσω των δημοσιευμένων πρακτικών των συμβουλίων,
για την δυναμική των συμβούλων, θα ενημερωθείτε για προϊόντα και την ωφέλεια τους, θα ενστερνιστείτε τις απόψεις του Προέδρου ,θα εμπεδώσετε το που πάνε τα λεφτά σας, σε ποιό τυπογραφείο και ποιός είναι ο υπεύθυνος έκδοσης (αυτοί που ήταν και πριν) αλλά όχι πως έγινε και πάλι η ανάθεση στο συγκεκριμένο τυπογραφείο, ούτε με πόσα ευρά, ούτε πως συνεχίζει χωρίς προκήρυξη πρόσληψης ο ίδιος υπεύθυνος έκδοσης και πόσο αμείβεται και αν ο διευθυντής της Δευτεροβάθμιας συνυπογράφει αυτή την ευχέρεια στο συγκεκριμένο άτομο.
Εν ολίγοις Θα κατανοήσετε ενδεχομένως, ότι ο τρόπος ζωής είναι ανάλογος με τις εκφράσεις και ότι οι εκφράσεις αναπαριστούν τα έργα.
Ελευθερία Κουλουριώτου Δημοσιογραφος Ε-ΡΑ-Κ
