Σήμερα η πλειονότητα των καταναλωτών έχει άδειες τσέπες και δανείζεται για να τα βγάλει πέρα. Βγήκε από το «χρονοντούλαπο της ιστορίας» και το τεφτέρι του μπακάλη. Αυτός ο καταναλωτής θα καταφύγει στα φθηνά προϊόντα. Δεν του επιτρέπει η τσέπη του να ψωνίζει πατριωτικά.
Είναι γεγονός ότι πολλά ελληνικά προϊόντα είναι δυσανάλογα ακριβά σε σχέση και με την ποιότητά τους. Η περίφημη ανταγωνιστικότητα είναι μια καραμέλα που πιπιλίζουν καθημερινά παράγοντες της οικονομίας, αλλά συνεχίζουμε να περνάμε κάτω από τον πήχη και να κατρακυλάμε τη σκάλα της παραγωγικής συρρίκνωσης…
Όπως και στα ανοικτά εθνικά θέματα έτσι και στην οικονομία πορευόμαστε στο άγνωστο χωρίς στρατηγική, χωρίς μπούσουλα, ελπίζοντας ότι θα επιβιώσουμε με σωσίβιο το «ελληνικό δαιμόνιο» και την καπατσοσύνη μας.
Αδιάκοπη θα συνεχισθεί η εισβολή των ξένων φθηνών προϊόντων και από την Ασία και από τα νέα κράτη μέλη της Ε.Ε. και όταν η Τουρκία μπει στον προθάλαμο της Ε.Ε. θα περικυκλωθούμε από χώρες που παράγουν ομοειδή με εμάς προϊόντα σε χαμηλότερο κόστος.
Οι υπηρεσίες του κρατικού τομέα για ένα τεράστιο κρίσιμο χρονικό διάστημα έχουν προσαρμοστεί στις γραφειοκρατικές διαδικασίες διεκπεραίωσης των κοινοτικών επιδοτήσεων, υποβαθμίζοντας όλα εκείνα τα αντικείμενα που συνιστούν την ανάπτυξη, θυσιάζοντας και την δική τους (των Υπηρεσιών) ακόμη ανάπτυξη και συνεχή προσαρμογή. Την αντίθετη εντελώς τακτική, ως γνωστό, ακολούθησαν οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες οι οποίες αντιμετωπίζουν προβλήματα εποχής ή προσαρμογής στις νέες συνθήκες αποτελεσματικότερα, εφόσον διαθέτουν αναπτυγμένο και ενημερωμένο επιστημονικό και παραγωγικό δυναμικό.
Προς τα πού και πως θα κατευθύνουμε την δική μας παραγωγή για να αυξήσουμε τις εξαγωγές και να περιορίζουμε με ανταγωνιστικά προϊόντα και όχι με αστυνομικά μέτρα τις αθρόες εισαγωγές ;
Δρ. Σπυρίδων Α. Θεοτοκάτος
