Κοράνι: οι 150 (πιο) "θανάσιμες" σελίδες! Κι όποιος αντέξει ας τις διαβάσει. Μετά απ' αυτό μην πεις ότι δεν ήξερες...(Μέρος Β' -αποσπάσματα)
του Γιώργου Ανεστόπουλου
"...Προδότης δεν είναι μόνον αυτός που φανερώνει τα μυστικά της Πατρίδος στους εχθρούς, αλλά είναι και εκείνος που ενώ κατέχει δημόσιο αξίωμα εν γνώσει του δεν προβαίνει στις απαραίτητες ενέργειες για να βελτιώσει το βιοτικό επίπεδο των ανθρώπων πάνω στους οποίους άρχει..." Θουκυδίδης, 460 – 398 πΧΟι εκατόν πενήντα από τις περίπου τετρακόσιες σελίδες του Κορανίου είναι γεμάτες με Φλογερές προτροπές προς τους Πιστούς να συμβάλλουν με κάθε μέσο - «ακόμη και χύνοντας το αίμα των Απίστων» - στην Δημιουργία ενός Παγκόσμιου Χαλιφάτου του Ισλαμ. Γεγονός που φαίνεται
ευδιάκριτα κυρίως στις προ του 1980 μεταφράσεις του Κορανίου που ήταν πιο «πιστές» στο «σκληρό γράμμα και νοηματική» του Αραβικού πρωτοτύπου. ( Από εκείνο το «χρονικό σημείο» κι έπειτα το Πνεύμα των Μεταφράσεων «μαλακώνει» - τυχαίο άραγε; Ή μήπως «ταυτίζεται επικοινωνιακά» με την Παλινόρθωση του «Διεθνούς Ισλαμικού Πανεθνικισμού»; Πχ Βλ. Ισλαμικό Αμερικανικό Κίνημα και «Παλαιστινιακή Αναζωπύρωση», Νασερισμός και Λιβύη, Λιβανικός Εμφύλιος και Ιράν κλπ κλπ) και βεβαίως με την έναρξη της επιχείρησης "Μαζικού εισοδισμού του Ισλάμ" στο Βορρά (μέσω όλο και διογκούμενης Λαθρομετανάστευσης). Κατάσταση που απαιτούσε να μπορεί να εμφανίζεται το Κοράνι/Ισλάμ ως Βιβλίο/Θρησκεία της Αγάπης. Έπρεπε πάση θυσία λοιπόν να "εξωραϊστεί" στις μεταφράσεις του.
του Γιώργου Ανεστόπουλου
"...Προδότης δεν είναι μόνον αυτός που φανερώνει τα μυστικά της Πατρίδος στους εχθρούς, αλλά είναι και εκείνος που ενώ κατέχει δημόσιο αξίωμα εν γνώσει του δεν προβαίνει στις απαραίτητες ενέργειες για να βελτιώσει το βιοτικό επίπεδο των ανθρώπων πάνω στους οποίους άρχει..." Θουκυδίδης, 460 – 398 πΧΟι εκατόν πενήντα από τις περίπου τετρακόσιες σελίδες του Κορανίου είναι γεμάτες με Φλογερές προτροπές προς τους Πιστούς να συμβάλλουν με κάθε μέσο - «ακόμη και χύνοντας το αίμα των Απίστων» - στην Δημιουργία ενός Παγκόσμιου Χαλιφάτου του Ισλαμ. Γεγονός που φαίνεται
ευδιάκριτα κυρίως στις προ του 1980 μεταφράσεις του Κορανίου που ήταν πιο «πιστές» στο «σκληρό γράμμα και νοηματική» του Αραβικού πρωτοτύπου. ( Από εκείνο το «χρονικό σημείο» κι έπειτα το Πνεύμα των Μεταφράσεων «μαλακώνει» - τυχαίο άραγε; Ή μήπως «ταυτίζεται επικοινωνιακά» με την Παλινόρθωση του «Διεθνούς Ισλαμικού Πανεθνικισμού»; Πχ Βλ. Ισλαμικό Αμερικανικό Κίνημα και «Παλαιστινιακή Αναζωπύρωση», Νασερισμός και Λιβύη, Λιβανικός Εμφύλιος και Ιράν κλπ κλπ) και βεβαίως με την έναρξη της επιχείρησης "Μαζικού εισοδισμού του Ισλάμ" στο Βορρά (μέσω όλο και διογκούμενης Λαθρομετανάστευσης). Κατάσταση που απαιτούσε να μπορεί να εμφανίζεται το Κοράνι/Ισλάμ ως Βιβλίο/Θρησκεία της Αγάπης. Έπρεπε πάση θυσία λοιπόν να "εξωραϊστεί" στις μεταφράσεις του.
