Το υπηρεσιακό αντίο ενός αστυνομικού στον στρατηγό που αποστρατεύθηκε.
"Αρχίζοντας Στρατηγέ, θα ήθελα να ευχαριστήσω τον Θεό, που μου έκανε τη τιμη να γνωρίσω επιχειρησιακούς πατέρες σαν εσάς και τον κ.Χριστοφαρείζη καθώς και μερικούς ακόμα που είναι μετρημένοι στα δάχτυλα του ΕΝΟΣ χεριού! Πριν από περίπου 18 χρόνια, με το που ανέλαβα καθήκοντα στην ΥΑΤ Αττικής, είδα έναν Άνδρα, Αστυνόμο Α, τότε, που με τη παρουσία του, τα λόγια του και το βλέμμα του μου
μεταβίβασε εκατό τοις εκατό, την πειθαρχία και το αίσθημα ευθύνης για το καθήκον αυτής της Υπηρεσίας!
Συγκινούμε πραγματικά όταν τα αναπολώ. Από την άλλη είναι το ΜΟΝΟ που μου δίνει δύναμη να συνεχίσω όπως μου μάθατε!!! Ο Θεός να σας έχει πάντα καλά και κάπου κάπου να μας θυμάστε όπως το ίδιο θα κάνουμε και εμείς μεταδίδοντας αυτά που κερδίσαμε από εσάς!
Με εκτίμηση,
Αρχιφύλακας Μυλωνάς Ιωάννης
Α-542 ΔΙ.Α.Τ ΑΤΤΙΚΗΣ Β-525 ΔΙ.Α.Τ ΘΕΣ/ΚΗΣ
Σήμ. Ο Χρήστος Κονταριδης, γατί σ' αυτόν απευθύνεται η επιστολή, υπηρέτησε 33 χρόνια στην ΕΛΑΣ μόνο σε μάχιμες υπηρεσίες. Το 2007 και ενώ βρισκόταν εκτός υπηρεσίας στο Γκάζι, δέχθηκε δολοφονική επίθεση από 40 κουκουλοφόρους και κατάφερε να επιζήσει με ένα σοβαρό τραύμα στο κεφάλι. Το 2008 κατά τη διάρκεια των επεισοδίων των Δεκεμβριανών τραυματίστηκε πολύ σοβαρά στο δεξί του χέρι, αφού είχε αποσπασθεί με επτά συναδέλφους του και περίκυκλώθηκαν από 150 αναρχικούς. Πρέπει να σημειωθεί ότι τότε ήταν Αστυνομικός Υποδιευθυντής και ήταν επιλογή του να βρίσκεται στο πεζοδρόμιο και όχι στο κέντρο επιχειρήσεων. Σε επιχείρηση στις φυλακές δυο μήνες αργότερα κινδύνευσε να χάσει δυο δάχτυλα του αριστερού του χεριού.
