Η σοφία σου όλη
μες στα χέρια σου.
Με το χέρι-χρωστήρα
τραγουδάς το φως και τη σκιά,
το χώμα και το κύμα,
τον άνθρωπο και τον κόσμο.
Κι εγώ τραγουδώ το χέρι σου,
που την ύλη έκανε σκέψη
και τ’ ασήμαντα πήραν πνοή.
Η αγάπη σου όλη
τα χρώματα.
Τα πινέλα της σκέψης σου
ρυάκια γίνονται γάργαρα,
κρίνους για να ποτίσουν κι όνειρα.
οι θύμησες να σμίξουν με τις φωνές.
Κείνη η ανάλαφρη του χεριού σου η κίνηση
το ταξίδι μας δείχνει του νου και της καρδιάς.
Φώτισες τα σοκάκια του χωριού μας,
τα βήματα μαστόρεψες της πόλης.
