Kefalonia_News
“Δυο είναι οι μεγάλοι ηγέτες στην Ελλάδα ο Ιωαν. Μεταξάς και ο Γιώργος Παπαδόπουλος.”
Είχα δηλώσει ότι μαζί με τους «χρισαυγίτες» δεν κάθομαι.
Εξάλλου σ’ αυτό το ντιπέιτ, θέλησε ο Σάκης Βούτος να του δώσει ένα άλλο περιεχόμενο.
Όχι σαν αυτά που γίνονται στην Αθήνα, είπε.
Δηλαδή, γνωστοί είμαστε όλοι, μεταξύ μας αγαπημένοι κλπ. κλπ.
Έχει δίκιο το ΚΚΕ, που λέει, ότι η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, δεν αντιμετωπίζεται με τον τρόπο αυτό.
Δεν μας έχει δείξει όμως τον άλλον τρόπο.
Η Δημ. Αριστερά και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έφυγαν.
Καταγγέλλοντας την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είχε άλλον ένα λόγο.
Την μη προσέλευση όλων των κομμάτων.
Η Ν.Δ. άργησε να έρθει….
Ήρθε ο κ. Σταύρος Τραυλός…. ασθμαίνοντας.
ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, δεν προσήλθαν.
Η φιλότιμες προσπάθειες του Σάκη Βούτου, να εξελιχθεί σε ηρεμία η συζήτηση, στέφθηκε με επιτυχία.
Στην αρχή ο κ. Τζωρτζάτος θέλησε να δημιουργήσει ένταση με το ΚΚΕ, τον Γιάννη Κουρούκλη, σχετικά με την απεργούς της Χαλυβουργικής
Ότι δηλαδή μαζί με τους «χρυσαυγίτες» χέρι-χέρι βρέθηκαν στην υποστήριξη των απεργών.
Κάποια στιγμή φοβήθηκα ότι θα…. φεύγαμε, αλλά ο Γιάννης Κουρούκλης έμπειρος σε κάτι τέτοια δεν έδωσε μεγάλη σημασία.
Απάντηση όμως δεν έδωσαν οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, στο ΚΚΕ που τους κατήγγειλε για αισχρή συκοφαντία και γελοιότητα για τον «ασυρματιστή του ΚΚΕ που διαθέτει 17 ακίνητα».
Έτσι έμειναν ο κ. Τζωρτζάτος , από τους ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ, ο κ. Χριστόφορος Χουρμούζης από τη ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ , η κ. Σίση Αντωνάτου από το ΛΑΟΣ και ο Γιάννης Κουρούκλης από το ΚΚΕ.
Οι ερωτήσεις από τους δημοσιογράφους ασφαλώς τις κατατάσσω, στις καλύτερες που θα μπορούσαν να γίνουν.
Εξάλλου υπάρχουν τόσες ερωτήσεις που θα μπορούσαν να γίνουν.
Εκατοντάδες, μέσα σ’ αυτό το θολό πολιτικό τοπίο που ζούμε.
Έτσι λοιπόν, οι ερωτήσεις ήταν καλές, οι απαντήσεις ήταν για τα ….σμπάρα.
Ευτυχώς που ο εκπρόσωπος του ΚΚΕ Γιάννης Κουρούκλης έδωσε με τις τοποθετήσεις του μια άλλη ποιοτική διάσταση του ντιπέιτ.
Με καθαρές πολιτικές θέσεις χωρίς πομπώδη επίθετα και χαρακτηρισμούς.
Έσωσε την κατάσταση.
Ο κ. Τραυλός ήταν φανερό ότι…. βαριόταν.
Επηρεασμένος φαίνεται από τον Πέτρο Αλιβιζάτο, που δεν ήθελε με τίποτα το ντιπέιτ αυτό.
Εξάλλου ο Σάκης Βούτος τον κατήγγειλε ονομαστικά.
Ο κ. Χουρμούζης μας θύμισε ότι υπήρχαν δυο μεγάλοι ηγέτες στην Ελλάδα.
Ο Ιωαν. Μεταξάς, μάλιστα ζήτησε να στηθεί πάλι το άγαλμά του στην Πλατεία.
Και ο Γιώργος Παπαδόπουλος.
Υμνώντας βέβαια την περίοδο της χούντας.
Στα νοσοκομεία δεν πρέπει να περιθάλπονται μετανάστες.
Θα πρέπει να προτιμώνται οι έλληνες εργαζόμενοι και όχι οι μετανάστες.
Έφτιαξαν μια τράπεζα αίματος στο Νοσοκομείο, όποιος θέλει μπορεί να πάει να δώσει αίμα.
Αιμοδοσία που λέμε.
Τώρα, κάτι τέτοιες εντυπωσιακές κινήσεις είναι που «ρίχνουν» κάποια γεροντάκια και κάποιους άμυαλους νέους.
Ρώτησαν τον κ. Χουρμούζη αν συμφωνεί με τον αρχηγό του που είπε ότι το Δίστομο ήταν αναγκαίο κακό.
Αντέδρασε αμέσως λέγοντας, φέρτε μου που το είπε και που γράφτηκε.
Δεν μίλησε κανένας.
Ωραία πράγματα.
Προχωρημένα.
Πρόοδος.
Η Ελλάδα προχωράει μπροστά, ρε παιδ’ μου.
Τις απαντήσεις της κ. Αντωνάτου, πολλές φορές δεν μπορούσα να τις ξεχωρίσω από της Χρυσής Αυγής.
ΛΑΟΣ και Χρυσή Αυγή, μάλλον συμπίπτουν σε πολλά.
Ο κ. Τζωρτζάτος με τον πληθωρικό του τρόπο, θέλησε να δώσει ένα τόνο διαφορετικό.
Αλλά αυτή τη φορά δεν το πέτυχε.
Πιστεύω ότι καλά έκανα που πήγα.
Τουλάχιστον μας έμεινε το ρεπορτάζ και οι φωτογραφίες.
Το συμπέρασμα; Η πολιτική πεθαίνει, πέθανε.
Θα ήθελα όσοι δημοσιογράφοι συμμετείχαν να έλεγαν ελεύθερα τη γνώμη τους.
Πώς δηλαδή είδαν το ντιπέιτ.
Ευχαρίστως θα τη δημοσιεύσω.
Κυρίες και κύριοι, το ντιπέιτ εδώ στην Κεφαλονιά, έδειξε το γενικότερο αλαλούμ που υπάρχει με τις εκλογές, αλλά και τα κόμματα που έχουν χάσει τη ψυχραιμία τους.
Η απόφασή μου να μη συμμετέχω ήταν σωστή.
Με απλά λόγια θέλησα να παρουσιάσω τη συζήτηση αυτή.
Γιατί περισσότερο για συζήτηση έμοιαζε παρά για ντιπέιτ.
Μακριά από μένα οι βαρύγδουπες και στριφνές αναλύσεις.
Εξάλλου κάτι τέτοιο δεν το σήκωνε το συγκεκριμένο ντιπέιτ.
Θα δανειστώ ένα μικρό απόσπασμα από το άρθρο της Λιάνας Κανέλλης που δεινοπάθησε τούτες τις μέρες.
Έχω κι εγώ κάποιες αμφιβολίες για τη συμπεριφορά της.
Αλλά, όσα ακούστηκαν ξεπέρασαν κάθε όριο.
Δεινοπάθησε και η πολιτική, όπως και στο δικό μας ντιπέιτ.
Κάπου κάποια στιγμή ο κ. Χουρμούζης είπε, καταδικάστε και σεις αυτά που είπε η Κανέλλη: «Πουσταριό», κλπ κλπ. και θα καταδικάσω κι εγώ τη συμπεριφορά του Κασιδιάρη.
Πάμε στη Λιάνα Κανέλλη.
Σε τούτα δω τα μάρμαρα κακιά σκουριά δεν πιάνει κάποτε τραγουδάγαμε, κατανοώντας το περιεχόμενο κι απλώνοντας χέρι στον ποιητή. Κι εκείνη η αναπαραγωγή ήχου και εικόνας, από ανθρώπους ζωντανούς κι όχι τηλεοπτικούς, είναι που έβαλε τον πήχη του πολιτισμού πολύ ψηλά στα ελληνικά μας τραύματα και θαύματα. Τα τραγούδια δεν πεθαίνουν. Ισως καμιά φορά ξεχνιούνται, καταχωνιάζονται σε υπόγεια και πατάρια, σε κουρασμένες καρδιές και ταραγμένα νεανικά όνειρα, όταν πολλαπλασιαστούν καθόλου τυχαία τα ιδεολογήματα της αγοράς και αρχίσουν να κατακλύζουν τα ράφια της παρακμής νταήδες και κουτσαβάκηδες, στρατιές φοβικών ανεγκέφαλων και καλά εκπαιδευμένων τραμπούκων, χρήσιμα και προσοδοφόρα εργαλεία του συστήματος παραγωγής δούλων και κερδών. Φασισταριά και νεοναζιστές μαζί με νοικοκυραίους της μούντζας και του καναπέ, όλοι μαζί σε μια σούπα που κάτω από άλλες ιστορικές περιστάσεις και με δυναμωμένο το εργατικό κίνημα, οι άνθρωποι του μόχθου και του πραγματικού κόπου για ζωή, κι όχι απλώς ζωώδη επιβίωση, δεν θα τάιζαν ούτε σε κατοικίδια. Τα ιδεολογικά αποφάγια είναι αυτά που εξέθρεψαν γενιές της μεταπολίτευσης και τώρα αποπειρώνται να ξαναγράψουν την ιστορία των λαών στα μέτρα των ποντικών που αυτοκτόνησαν «ηρωικά» στα μπούνκερ πνιγμένοι στο αίμα των γενναίων.
Κάποτε όλα τελειώνουν, εκείνο που δεν τελειώνει είναι η πολιτική.
Γεια σας
ΥΓ. Πολλές φωτογραφίες δεν βγήκαν καλά λόγω του ότι υπήρχε φως από πίσω. Δυστυχώς δεν είχαμε την πολυτέλεια να υπάρχουν κουρτίνες.
Εξάλλου ο χώρος δόθηκε δωρεάν από το Ξενοδοχείο και τα ηχητικά το ίδιο.
“Δυο είναι οι μεγάλοι ηγέτες στην Ελλάδα ο Ιωαν. Μεταξάς και ο Γιώργος Παπαδόπουλος.”
Είχα δηλώσει ότι μαζί με τους «χρισαυγίτες» δεν κάθομαι.
Εξάλλου σ’ αυτό το ντιπέιτ, θέλησε ο Σάκης Βούτος να του δώσει ένα άλλο περιεχόμενο.
Όχι σαν αυτά που γίνονται στην Αθήνα, είπε.
Δηλαδή, γνωστοί είμαστε όλοι, μεταξύ μας αγαπημένοι κλπ. κλπ.
Έχει δίκιο το ΚΚΕ, που λέει, ότι η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ, δεν αντιμετωπίζεται με τον τρόπο αυτό.
Δεν μας έχει δείξει όμως τον άλλον τρόπο.
Η Δημ. Αριστερά και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ έφυγαν.
Καταγγέλλοντας την ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ.
Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είχε άλλον ένα λόγο.
Την μη προσέλευση όλων των κομμάτων.
Η Ν.Δ. άργησε να έρθει….
Ήρθε ο κ. Σταύρος Τραυλός…. ασθμαίνοντας.
ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ, δεν προσήλθαν.
Η φιλότιμες προσπάθειες του Σάκη Βούτου, να εξελιχθεί σε ηρεμία η συζήτηση, στέφθηκε με επιτυχία.
Στην αρχή ο κ. Τζωρτζάτος θέλησε να δημιουργήσει ένταση με το ΚΚΕ, τον Γιάννη Κουρούκλη, σχετικά με την απεργούς της Χαλυβουργικής
Ότι δηλαδή μαζί με τους «χρυσαυγίτες» χέρι-χέρι βρέθηκαν στην υποστήριξη των απεργών.
Κάποια στιγμή φοβήθηκα ότι θα…. φεύγαμε, αλλά ο Γιάννης Κουρούκλης έμπειρος σε κάτι τέτοια δεν έδωσε μεγάλη σημασία.
Απάντηση όμως δεν έδωσαν οι ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, στο ΚΚΕ που τους κατήγγειλε για αισχρή συκοφαντία και γελοιότητα για τον «ασυρματιστή του ΚΚΕ που διαθέτει 17 ακίνητα».
Έτσι έμειναν ο κ. Τζωρτζάτος , από τους ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ, ο κ. Χριστόφορος Χουρμούζης από τη ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ , η κ. Σίση Αντωνάτου από το ΛΑΟΣ και ο Γιάννης Κουρούκλης από το ΚΚΕ.
Οι ερωτήσεις από τους δημοσιογράφους ασφαλώς τις κατατάσσω, στις καλύτερες που θα μπορούσαν να γίνουν.
Εξάλλου υπάρχουν τόσες ερωτήσεις που θα μπορούσαν να γίνουν.
Εκατοντάδες, μέσα σ’ αυτό το θολό πολιτικό τοπίο που ζούμε.
Έτσι λοιπόν, οι ερωτήσεις ήταν καλές, οι απαντήσεις ήταν για τα ….σμπάρα.
Ευτυχώς που ο εκπρόσωπος του ΚΚΕ Γιάννης Κουρούκλης έδωσε με τις τοποθετήσεις του μια άλλη ποιοτική διάσταση του ντιπέιτ.
Με καθαρές πολιτικές θέσεις χωρίς πομπώδη επίθετα και χαρακτηρισμούς.
Έσωσε την κατάσταση.
Ο κ. Τραυλός ήταν φανερό ότι…. βαριόταν.
Επηρεασμένος φαίνεται από τον Πέτρο Αλιβιζάτο, που δεν ήθελε με τίποτα το ντιπέιτ αυτό.
Εξάλλου ο Σάκης Βούτος τον κατήγγειλε ονομαστικά.
Ο κ. Χουρμούζης μας θύμισε ότι υπήρχαν δυο μεγάλοι ηγέτες στην Ελλάδα.
Ο Ιωαν. Μεταξάς, μάλιστα ζήτησε να στηθεί πάλι το άγαλμά του στην Πλατεία.
Και ο Γιώργος Παπαδόπουλος.
Υμνώντας βέβαια την περίοδο της χούντας.
Στα νοσοκομεία δεν πρέπει να περιθάλπονται μετανάστες.
Θα πρέπει να προτιμώνται οι έλληνες εργαζόμενοι και όχι οι μετανάστες.
Έφτιαξαν μια τράπεζα αίματος στο Νοσοκομείο, όποιος θέλει μπορεί να πάει να δώσει αίμα.
Αιμοδοσία που λέμε.
Τώρα, κάτι τέτοιες εντυπωσιακές κινήσεις είναι που «ρίχνουν» κάποια γεροντάκια και κάποιους άμυαλους νέους.
Ρώτησαν τον κ. Χουρμούζη αν συμφωνεί με τον αρχηγό του που είπε ότι το Δίστομο ήταν αναγκαίο κακό.
Αντέδρασε αμέσως λέγοντας, φέρτε μου που το είπε και που γράφτηκε.
Δεν μίλησε κανένας.
Ωραία πράγματα.
Προχωρημένα.
Πρόοδος.
Η Ελλάδα προχωράει μπροστά, ρε παιδ’ μου.
Τις απαντήσεις της κ. Αντωνάτου, πολλές φορές δεν μπορούσα να τις ξεχωρίσω από της Χρυσής Αυγής.
ΛΑΟΣ και Χρυσή Αυγή, μάλλον συμπίπτουν σε πολλά.
Ο κ. Τζωρτζάτος με τον πληθωρικό του τρόπο, θέλησε να δώσει ένα τόνο διαφορετικό.
Αλλά αυτή τη φορά δεν το πέτυχε.
Πιστεύω ότι καλά έκανα που πήγα.
Τουλάχιστον μας έμεινε το ρεπορτάζ και οι φωτογραφίες.
Το συμπέρασμα; Η πολιτική πεθαίνει, πέθανε.
Θα ήθελα όσοι δημοσιογράφοι συμμετείχαν να έλεγαν ελεύθερα τη γνώμη τους.
Πώς δηλαδή είδαν το ντιπέιτ.
Ευχαρίστως θα τη δημοσιεύσω.
Κυρίες και κύριοι, το ντιπέιτ εδώ στην Κεφαλονιά, έδειξε το γενικότερο αλαλούμ που υπάρχει με τις εκλογές, αλλά και τα κόμματα που έχουν χάσει τη ψυχραιμία τους.
Η απόφασή μου να μη συμμετέχω ήταν σωστή.
Με απλά λόγια θέλησα να παρουσιάσω τη συζήτηση αυτή.
Γιατί περισσότερο για συζήτηση έμοιαζε παρά για ντιπέιτ.
Μακριά από μένα οι βαρύγδουπες και στριφνές αναλύσεις.
Εξάλλου κάτι τέτοιο δεν το σήκωνε το συγκεκριμένο ντιπέιτ.
Θα δανειστώ ένα μικρό απόσπασμα από το άρθρο της Λιάνας Κανέλλης που δεινοπάθησε τούτες τις μέρες.
Έχω κι εγώ κάποιες αμφιβολίες για τη συμπεριφορά της.
Αλλά, όσα ακούστηκαν ξεπέρασαν κάθε όριο.
Δεινοπάθησε και η πολιτική, όπως και στο δικό μας ντιπέιτ.
Κάπου κάποια στιγμή ο κ. Χουρμούζης είπε, καταδικάστε και σεις αυτά που είπε η Κανέλλη: «Πουσταριό», κλπ κλπ. και θα καταδικάσω κι εγώ τη συμπεριφορά του Κασιδιάρη.
Πάμε στη Λιάνα Κανέλλη.
Σε τούτα δω τα μάρμαρα κακιά σκουριά δεν πιάνει κάποτε τραγουδάγαμε, κατανοώντας το περιεχόμενο κι απλώνοντας χέρι στον ποιητή. Κι εκείνη η αναπαραγωγή ήχου και εικόνας, από ανθρώπους ζωντανούς κι όχι τηλεοπτικούς, είναι που έβαλε τον πήχη του πολιτισμού πολύ ψηλά στα ελληνικά μας τραύματα και θαύματα. Τα τραγούδια δεν πεθαίνουν. Ισως καμιά φορά ξεχνιούνται, καταχωνιάζονται σε υπόγεια και πατάρια, σε κουρασμένες καρδιές και ταραγμένα νεανικά όνειρα, όταν πολλαπλασιαστούν καθόλου τυχαία τα ιδεολογήματα της αγοράς και αρχίσουν να κατακλύζουν τα ράφια της παρακμής νταήδες και κουτσαβάκηδες, στρατιές φοβικών ανεγκέφαλων και καλά εκπαιδευμένων τραμπούκων, χρήσιμα και προσοδοφόρα εργαλεία του συστήματος παραγωγής δούλων και κερδών. Φασισταριά και νεοναζιστές μαζί με νοικοκυραίους της μούντζας και του καναπέ, όλοι μαζί σε μια σούπα που κάτω από άλλες ιστορικές περιστάσεις και με δυναμωμένο το εργατικό κίνημα, οι άνθρωποι του μόχθου και του πραγματικού κόπου για ζωή, κι όχι απλώς ζωώδη επιβίωση, δεν θα τάιζαν ούτε σε κατοικίδια. Τα ιδεολογικά αποφάγια είναι αυτά που εξέθρεψαν γενιές της μεταπολίτευσης και τώρα αποπειρώνται να ξαναγράψουν την ιστορία των λαών στα μέτρα των ποντικών που αυτοκτόνησαν «ηρωικά» στα μπούνκερ πνιγμένοι στο αίμα των γενναίων.
Κάποτε όλα τελειώνουν, εκείνο που δεν τελειώνει είναι η πολιτική.
Γεια σας
ΥΓ. Πολλές φωτογραφίες δεν βγήκαν καλά λόγω του ότι υπήρχε φως από πίσω. Δυστυχώς δεν είχαμε την πολυτέλεια να υπάρχουν κουρτίνες.
Εξάλλου ο χώρος δόθηκε δωρεάν από το Ξενοδοχείο και τα ηχητικά το ίδιο.
