Έφυγε και ο Μάρτης, ο γδάρτης, ο κυκλοθυμικός, ο απρόβλεπτος, ο πεντάγνωμος. Μάρτης ο πρώτος της Άνοιξης μήνας
Έφυγε και ο Μάρτης, ο γδάρτης, ο κυκλοθυμικός, ο απρόβλεπτος, ο πεντάγνωμος. Μάρτης ο πρώτος της Άνοιξης μήνας, γι΄ αυτό και Ανοιξιάτης. μισός από Ανθεστηριώνα κα μισός από Ελαφηβολιώνα των προγόνων μας. ο πρώτος μήνας του έτους για τους Ρωμαίους – καλένδες Μαρτίου-. Πρώτη Μαρτίου γιόρταζαν και τα γενέθλια του Άρη, θεού του πολέμου, που χάρισε το όνομά του το Ρωμαϊκό, Mars, στο μήνα αυτό. Μάρτης, ο Φυτευτής. Μάρτης, ο Βαγγελιώτης – για τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου-.
Με τόσες ιδιότητες και μ΄ έναν πολεμικό Θεό για … ανάδοχό του, είναι δυνατόν ο Μάρτης να μη φέρνει τα πάνω – κάτω στη ζωή μας με τις διχογνωμίες του; Πότε φωτεινός, μας πάει στην αιθρία, πότε σκυθρωπός, μας πάει πίσω στη χειμωνιά.
Μάρτη μήνα, 3-3-1821, ιδρύεται ο Ιερός Λόχος στη Βλαχία, από νέους που φλόγιζε την ψυχή τους η δίψα για ελευθερία.
Μάρτη μήνα απλώνεται η επανάσταση από τις Παραδουνάβιες Ηγεμονίες στην Ελλάδα, μα και στις 20 Μάρτη 1834, ο Θ. Κολοκοτρώνης και ο Δημ. Πλαπούτας παραπέμπονται σε δίκη με τις κατηγορίες της συνωμοσίας και της εσχάτης προδοσίας…
Και 6 Μαρτίου 1910 οι μεγαλοτσιφλικάδες δίνουν εντολή και ο στρατός ανοίγει πυρ εναντίον των αγροτών στο Κιλελέρ θανατώνοντας δύο αγρότες, ενώ την ίδια μέρα, άλλοι δύο νεκροί, στο χωριό Τσουλάρ μετατρέπουν σε φονική μάχη το συλλαλητήριο που οργανώθηκε στη Λάρισα.
Και Μάρτης ήταν (7/3) όταν στα 1921 με διάγγελμα του Κωνσταντίνου αρχίζει η Μικρασιατική εκστρατεία (τραγωδία), ενώ ο αντιστράτηγος Παπούλας προλόγισε – ατυχώς – με τα εξής λόγια « … Ουδεμία μου απομένει αμφιβολία περί της νίκης»…
25 Μάρτη του 1924, η Ελλάδα ανακηρύσσει την Α΄ Ελληνική Αβασίλευτη Δημοκρατία, μα 15 Μάρτη 1926, ο δικτάτορας Θ. Πάγκαλος κρατά τα ηνία της χώρας και 15 Μάρτη του 1943, ο μήνας επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά την πενταγνωμία του για τ΄ ανθρώπινα και κείνη την ημέρα ξεκινά από τη Θεσσαλονίκη για το Άουσβιτς ο πρώτος συρμός με Έλληνες Εβραίους…
Δοξάζεται ξανά ο κυτταρικός πόθος του Έλληνα για ελευθερία, όταν στις 10 Μάρτη του 44, με πρωτοβουλία του ΕΑΜ, ιδρύεται στη Βίνιανη Ευρυτανίας η Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης, γνωστή και ως «Κυβέρνηση του Βουνού».
Ωστόσο στις 30 Μάρτη του 1952, ο άνθρωπος με το γαρύφαλλο, ο Νίκος Μπελογιάννης, εκτελείται στο Γουδί.
Και εν έτει 2013, όλο το Μάρτη, παρακολουθήσαμε το δράμα στην Κύπρο, που το τέλος του δεν το είδαμε ακόμη, για να θυμηθούμε τη «Δήλωση» του Γ. Σεφέρη, που για την Κύπρο την έγραψε, και για την Κύπρο θα την ξανάγραφε σήμερα, αν ζούσε.
Μα ο Μάρτης, του Άρη, πάντα έφερνε πόνο στο νησί της Αφροδίτης.
Ήταν 14 Μάρτη του 1489, όταν η βασίλισσα της Κύπρου, Κατερίνα Κορνάρο πούλησε το βασίλειό της στη Βενετία…
Από τότε το νησί το πουλούσαν και ξεπουλούσαν…
9 Μάρτη 1956, οι «προστάτες» Άγγλοι εξόρισαν τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο στις Σεϋχέλλες.
Και ήρθε ο Μάρτης του 1957, τόσο αιματηρός: στις 3 του μήνα, θάνατος του Γρηγόρη Αυξεντίου, αγωνιστή της ΕΟΚΑ και στις 14 εκτελείται δι΄ απαγχονισμού, από τους Άγγλους αποικιοκράτες του νησιού, ο μαθητής Γυμνασίου, Ευαγόρας Παλληκαρίδης.
Στα 1970, πάλι Μάρτη, καθώς ο Μακάριος απογειώνεται με ελικόπτερο από τα Μέγαρο της Αρχιεπισκοπής για να μεταβεί στη Μονή Μαχαιρά, για το ετήσιο μνημόσυνο του Γρ. Αυξεντίου, δέχεται, αποτυχημένη, δολοφονική απόπειρα.
Ενώ 25 Μάρτη του 2004, τα ΜΜΕ διατυμπανίζουν ότι ξεκινούν στη Λουκέρνη της Ελβετίας ιστορικές συνομιλίες για το Κυπριακό…
Αφιερώνουμε, λοιπόν, αυτό το μήνα στην Κύπρο, εκεί όπου τ΄ αηδόνια δεν σ΄ αφήνουν να κοιμηθείς…
Αφιερώνουμε σε όσους αντιστέκονται στο μορφινισμό και στον εξανδραποδισμό τους
