ΟΜΙΛΙΑ
ΣΠΥΡΟΥ ΣΠΥΡΟΥ
ΜΕΛΟΥΣ Δ.Σ. της ΕΝ.Π.Ε.
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ ΙΟΝΙΩΝ ΝΗΣΩΝ
ΣΤΟ ΕΚΤΑΚΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ
ΑΘΗΝΑ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2013
ΕΝΩΣΗ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ
ΟΜΙΛΙΑ
ΣΠΥΡΟΥ ΣΠΥΡΟΥ
ΜΕΛΟΥΣ Δ.Σ. της ΕΝ.Π.Ε.
ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΡΧΗ ΙΟΝΙΩΝ ΝΗΣΩΝ
ΣΤΟ ΕΚΤΑΚΤΟ ΣΥΝΕΔΡΙΟ
ΑΘΗΝΑ, ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 20 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2013
Κύριε Πρόεδρε, κύριοι συνάδελφοι, κύριοι
Αντιπεριφερειάρχες, Περιφερειακοί Σύμβουλοι, αγαπητοί σύμβουλοι, ανεβαίνω στο
βήμα ως Περιφερειάρχες μετά από όλη αυτή την συζήτηση και αυτό το οποίο
αναπτύχθηκε στο χώρο αυτό το οποίο εγώ το θαυμάζω, το θεωρώ πάρα πολύ
σημαντικό, γιατί μέσα απ’ αυτές τις αντιθέσεις, απ’ αυτές τις αντιπαραθέσεις και απ’ αυτές τις
προτάσεις και αυτό είναι και το μεγαλείο και της δημοκρατίας δηλαδή, η δυνατότητα
ν’ ακούει κανείς, να ανέχεται, να μπορεί να συνθέσει, να μπορέσουμε πράγματι
φεύγοντας από εδώ να έχουμε καταλήξει κάπου γιατί υπάρχει πράγματι πρόβλημα.
Και θα έλεγα ότι όταν υπάρχει φτώχια, υπάρχει και γκρίνια.
Όταν πριν τρία χρόνια περίπου κατέβηκα εις τα Ιόνια Νησιά
ως υποψήφιος και αυτό αφορά όλες τις Περιφέρειες και μας εμπιστεύθηκε ο
Επτανησιακός λαός δεν μας εμπιστεύθηκε γιατί του υποσχεθήκαμε ότι θα του
φέρουμε εκεί την ευημερία, ότι θα φτιάξουμε τα μεγάλα έργα. Μας εμπιστεύθηκε
γιατί είχαμε μια πορεία ζωής, που του έδινε όλη τη δυνατότητα να μας
εμπιστευθεί και να μας δώσει αυτή την δυνατότητα όχι επειδή θα είμαστε μικροί
πρωθυπουργοί, αλλά επειδή ήξερε ότι θα δουλέψουμε με αξιοπρέπεια, με
εμπιστοσύνη, με συνέπεια κοντά στα προβλήματά του.
Και όταν έγινε η πρώτη διοίκηση της ΕΝ.Π.Ε. στηρίξαμε τον
κ. Σγουρό γιατί και εμείς τον εμπιστευθήκαμε, γιατί αντιληφθήκαμε ότι όλοι
είχαμε τα ίδια προβλήματα και έτσι περάσαμε αυτό το διάστημα. Γιατί
διαπιστώσαμε και αναλάβαμε τις Περιφέρειες επάνω στην κορύφωση μιας μεγάλης
κρίσης, μη αναμενόμενης, όχι μόνο οικονομικής, κοινωνικής, ηθικής, η οποία μας
έφερε σε μια κατάσταση που έπρεπε και εμείς να ξεπεράσουμε τον εαυτό μας. Και
βρεθήκαμε πάνω σε ένα καράβι που ταξιδεύει επικίνδυνα και δεν ήρθαμε εμείς οι Περιφερειάρχες
να κοιτάξουμε τον μισθό μας, τη θέση μας, το γραφείο μας, τα χρήματά μας, τι
μας χρωστάνε και τι δεν μας χρωστάνε. Αλλά αγωνιστήκαμε με συνεργασία με τους
Αντιπεριφερειάρχες μας, με το Περιφερειακό Συμβούλιο, με την αντιπολίτευση που
εδώ το λέω και δημόσια και ακούσατε την φωνή προηγουμένως του κ. Καλούδη η
οποία μπορεί να είναι λίγο έτσι πέρα από τη δυνατότητα τη ρεαλιστική αλλά την
ακούς. Και εδώ μοιάζει εκείνο που λέμε όλοι έχουν δίκιο γιατί ότι ακούστηκε,
ασφαλώς κοιτάζουμε όλοι και υπηρετούμε την κοινωνία και μένουμε με την κοινωνία
γι’ αυτό και είμαστε εδώ.
Διαφορετικά το καλύτερο που είχαμε να κάνουμε είναι ο
καθένας να πάει να φύγει. Αλλά θεωρώ ότι σ’ αυτούς τους δύσκολους καιρούς,
όποιος το αντέχει οφείλει να είναι εδώ. Και οι πολιτικοί πάνε στο σπίτι τους με
την ψήφο του λαού δεν πάνε μόνοι τους. Γι’ αυτό ειλικρινά είμαι παρών και θα
είμαι γι’ αυτά τα προβλήματα.
Το να λέει κάποιος ότι ξέρεις, να πάρουμε τα μισά έσοδα
του αεροδρομίου, να πάμε με το καράβι δεν ξέρω πού, ή τα αεροπλάνα είναι μια
εύκολη κουβέντα.
Τώρα ότι μας δόθηκε η δυνατότητα να δρομολογήσουμε και ν’
αναπτύξουμε και να βοηθήσουμε τον αναπτυξιακό προγραμματισμό και να μας δώσουν
τα ΕΣΠΑ, ήταν μια κίνηση η οποία βοηθάει πραγματικά τον ρόλο μας εκεί, γιατί
πάρα πολλά έργα και μιλάω για τον εαυτό μου ήταν σταματημένα και προχώρησαν.
Προχώρησαν θα έλεγα με πολύ προσπάθεια, με πολύ κόπο, με πολύ ξενύχτι και με
πολύ ενδιαφέρον και προχωράνε και γι’ αυτό ανέβηκε και η απορροφητικότητα και
σ’ όλες τις Περιφέρειες.
Βέβαια επειδή πολλές φορές λέμε τι φταίει, φταίνε και οι
υπηρεσίες μας γιατί μειώθηκαν και αυτές, αριθμητικά. Απαξιώθηκαν, μειώθηκε ο
μισθός τους, αντιλαμβάνεστε ότι λειτουργούμε σε ένα πάρα πολύ κακό περιβάλλον.
Εγώ επειδή έχω και μια πορεία και ως πρώην βουλευτής της κυβέρνησης για να μην
δικαιολογούμαι, γιατί δεν θέλω να διαφοροποιούμαι και λέω εκ των υστέρων ότι
ξέρετε δεν έχω καμία σχέση ή όχι, έχουμε παράπονο όμως, θα έλεγα ότι δεν μας
έλυσαν ούτε ένα πρόβλημα.
Γίναμε κληρονόμοι των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων με τις
αναπτυξιακές των Νομαρχιών, οι οποίες μας έφεραν υποχρεώσεις προς το ΙΚΑ, προς
το Δημόσιο Ταμείο φόρους, υποχρεώσεις προς τρίτους και δεν μπορέσανε να το
λύσουν.
Παιδευόμαστε με δικηγόρους, με τον κ. Βεκρή επάνω στην 26η
με τους Υπουργούς δεν τόλμησαν. Εγώ συνάντησα όλο αυτό το διάστημα δυο
υπουργεία που δουλεύανε, το Οικονομικών , η Τρόικα και το πρωθυπουργικό
γραφείο, τα άλλα υπουργεία κάνανε θέλημα. Έτσι το έζησα και δεν το λέω για
κατηγόρια αλλά αυτή είναι η κατάσταση.
Προσπαθούμε σ’ αυτό το δυσμενές περιβάλλον με πολύ
συνεννόηση και πιστέψτε αυτά που είπα σήμερα και σκεφτόμουν εάν θα έπρεπε να
μιλήσω, τα είπε ο Πρόεδρος, τα είπε η Εκτελεστική, τα συζητάμε, τα βιώνουμε,
προσπαθούμε να τα ξεπεράσουμε, ακούμε τα ευχολόγια πολλές φορές από άλλες
πλευρές ως διαπιστώσεις που είναι αληθινές, αλλά την λύση δεν την λέει κανείς
γιατί η λύση είναι δύσκολη. Και οι αρμοδιότητες των Περιφερειών που συζητάμε,
δεν έχουμε αυτοτέλεια, δεν έχουμε δυνατότητα μόνοι μας να κάνουμε κάτι και να
κρίνουμε πού είναι η ανάγκη να παρέμβουμε, πού πρέπει να βοηθήσουμε και πώς
μπορούμε να διαχειριστούμε κάποιους πόρους που πρέπει να είναι στην ευχέρεια
όχι του Περιφερειάρχη με την στενή έννοια, της Εκτελεστικής, του Περιφερειακού
Συμβουλίου, πολλές φορές γινόμαστε ρεζίλι για 10.000 το να δώσεις σε ένα
σχολείο που δεν είχε θέρμανση. Γιατί δεν προβλέπεται, γιατί η Υπηρεσία
Δημοσιονομικού Ελέγχου θα το κόψει, ενώ σου επιτρέπει άλλες δαπάνες για τον
τουρισμό μέσα από το ΕΣΠΑ και κάτι τέτοια.
Επομένως είμαστε σε μια πολύ δύσκολη φάση. Είναι απαίτηση
η κυβέρνηση να συζητάει μαζί μας. Δεν συζητάμε, δεν λύνουμε θέματα. Λέτε και
κανείς δεν έχει αρμοδιότητα, δεν λύνονται τα θέματα καθόλου. Και για τον
εκλογικό ακόμα να συζητηθεί και για τα οικονομικά να συζητηθεί. Δεν μπορεί να
σου λέει δεν δίνω ΚΑΠ, δηλαδή δεν δίνω τεχνικό πρόγραμμα καθόλου.
Εγώ δεν θα πω, επειδή είναι μηδέν πράγματι για όλους μας,
κάτι από το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων, κάτι από κάτι ευρωπαϊκά προγράμματα,
πέρσι 6,5 εκατομμύρια εξοφλήσαμε το διοικητήριο της Λευκάδος. Αυτοί είναι
έμμεσοι φόροι και αναζητούμε να τους πετύχουμε και εκεί είναι και η δυνατότητα
του κάθε Περιφερειάρχη να προσπαθήσει. Δεν είναι όμως αυτό που ζητάμε από το
Συνέδριό μας, ότι οι πόροι πρέπει να είναι θεσμοθετημένοι, πρέπει να είναι
εξασφαλισμένοι, σε οποιοδήποτε ποσοστό για να κάνεις τον προγραμματισμό σου.
Επομένως είμαστε σε μια περίοδο πάρα πολύ δύσκολη. Θεωρώ
ότι μας παραγκωνίζουν, δεν έχουμε συζητητές, δεν έχουμε εξουσία ενδεχομένως.
Γι’ αυτό είπα προηγουμένως Υπουργείο Οικονομικών, Τρόικα και γραφείο
Πρωθυπουργού. Πολύ δύσκολη περίοδος, η χώρα είναι σχεδόν, σταθεροποιείται
βέβαια αλλά ώσπου να φθάσει στην πραγματική οικονομία στον κόσμο θα περάσει
μεγάλο διάστημα.
Λέω πολλές φορές ότι σ’ αυτή τη δύσκολη περίοδο θα επιβιώσουν
μόνο όσοι μπορούν να προσαρμοστούν και να μπορέσουμε να προχωρήσουμε με συνοχή
κοινωνική.
Ότι η περίοδος που είχαμε πολύ κόσμο, πολλά θέματα και
γινόταν κάποιο έργο, αλλά με πολύ σπατάλη, με πολύ αδιαφάνεια, με πολύ διαφθορά
έχει περάσει και δεν θα αρθεί εύκολα. Γι’ αυτό και είμαι πολύ προσεκτικός και
στη κριτική μου, αλλά και σ’ αυτά που ακούω για εύκολες λύσεις, τις οποίες και
οι πολίτες το αντιλαμβάνονται. Γι’ αυτό και τους βλέπετε ότι είναι
προβληματισμένοι και δεν θα είναι εύκολα αυτά τα γκάλοπ και τέτοιες ιστορίες
που ακούμε. Γι’ αυτό και θα πρέπει κάτι ακραίες φωνές και συμπεριφορές τις
οποίες πολλές φορές μέσα στην αγανάκτησή μας, μέσα στον προβληματισμό μας, μέσα
στο θυμό μας τις ενθαρρύνουμε, θα πρέπει και τα νομοθετικά βέβαια, αλλά και εμείς
να τις σταματήσουμε. Γιατί αυτή η κοινωνία δεν αντέχει και δεν σας κρύβω ότι
έχω μιλήσει με τους αρχηγούς ότι πάνω σε κρίσιμες περιόδους, επάνω σε περιόδους
που υπάρχει φτώχια, γκρίνια και προβλήματα, κάθε φορά η Ελλάδα διχάζεται και
χάνει και από ένα δάκτυλο, χάνει και από ένα εθνικό έδαφος, μη φτάνουμε εκεί.
Καλύτερα, επανήλθε το μυαλό του κόσμου στη θέση του, μην
αμφιβάλλετε. Φανταστείτε πριν πέντε – δέκα χρόνια αν μπορούσε κανείς να
συμμαζέψει τα παιδιά του, αν μπορούσε να βάλει καμιά τάξη, εάν υπήρχε η
δυνατότητα στα σχολεία να υπάρχει αυτή η συνοχή και ο σεβασμός που γνωρίζουμε
οι παλαιότεροι και πρέπει να περάσουμε από τέτοια βαθιά κρίση για να επανέλθει
το μυαλό στη θέση του.
Θεωρώ λοιπόν όχι με συντηρητικές ιδέες, με πρόοδο, γι’
αυτό είμαστε εδώ για να είμαστε κοντά στο κόσμο. Και ο ρόλος μας εδώ μέσα που
είμαστε αιρετοί, θα είναι σημαντικός εάν είμαστε κοντά στη κοινωνία, όχι για να
τους χαϊδεύουμε τ’ αυτιά, αλλά να τους στηρίζουμε και να τους πούμε την αλήθεια
και εμείς πρώτοι κάνουμε πραγματικά συνετή διαχείριση, κάνουμε καλή οικονομία,
δουλεύουμε πάρα πολύ περισσότερο, υπάρχει συνεργασία και βέβαια όταν κάνουμε
και πολιτική πρέπει ν’ ακούσουμε και τις άλλες απόψεις τις οποίες σεβόμαστε και
θα πρέπει να υπάρχει αντοχή και ανοχή για την διαφορετική άποψη και τις
προτάσεις οι οποίες μας έρχονται και από άλλους χώρους, ώστε να μπορέσουμε να
συνθέσουμε και να βοηθήσουμε την κοινωνία σ’ αυτή την περίοδο.
Σας ευχαριστώ πολύ.
