Έστω, η Ιστορία...

Συχνά-πυκνά τα δεδομένα οδηγούν σε ένα συμπέρασμα: κινητήριος δύναμη της Ιστορίας είναι οι εμμονές. Ωστόσο, αν οι εμμονές ήταν η μόνη δύναμη τότε η Ιστορία θα ήταν ακίνητη, νωχελική, αδιέξοδη και βαρετή. Γιατί αυτό που δίνει σάρκα και οστά στις εμμονές, αυτό που τους δίνει πνοή και όραμα και κυρίως αυτό που τους δίνει την δυνατότητα να ανατρέψουν, να αλλάξουν και να αναδομήσουν την γύρω πραγματικότητα είναι η ενέργεια των ανθρώπων. Και αυτή η ανθρώπινη ενέργεια άλλοτε ως ιδρώτας και άλλοτε ως αίμα έρχεται για να πραγματώσει ή να προσεγγίσει την ουτοπία των εμμονών και να αλλάξει την ροή της Ιστορίας και τον κόσμο γύρω μας.

Υπό μία έννοια, άνθρωποι εμμονικοί και αταλάντευτα ουτοπικοί ήταν όλοι όσοι, σε κάθε στίβο και σε κάθε πεδίο άλλαξαν με τον τρόπο τους τον κόσμο γύρω, δημιούργησαν πράγματα που δεν υπήρχαν πριν, έβαλαν στις καρδιές, στο μυαλό και στις γροθιές των ανθρώπων ενέργεια για να αλλάξουν τα μέσα και τα έξω τους, άλλοτε με ιδρώτα και άλλοτε με αίμα. Δεν αρκεί ο χώρος, δεν αρκεί ο χρόνος δεν επαρκούν τα λόγια για να παρατεθούν τα άπειρα παραδείγματα τέτοιων ανθρώπων και για να αναλυθεί σε βάθος η εμμονικότητα της ουτοπίας που κάθε ένας και κάθε μία εξ' αυτών κόμιζαν στις ανθρώπινες κοινωνίες. Υπάρχει όμως χώρος και υπάρχουν λόγια για να εκφράσει κανείς τον θαυμασμό του και να υποκλιθεί στο απόλυτο μεγαλείο της εμμονής τους.